خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن
۲
زان چهره کز او جای عرق می چکد آتشدر کار من سوخته دل نیم شرر کن
۳
زان چاه زنخدان که پر از آب حیات استیک قطره عنایت به من تشنه جگر کن
۴
دل باز نمی آید ازان زلف دلاویززان یار سفرکرده قناعت به خبر کن
صفحهٔ ۱ از ۴