خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن
۲
بر کشتی می نامه نی باد مرادستای مطرب کوتاه نفس، باد به نی کن
۳
تا چند پی کبک به کهسار برآیی؟در پای خم امروز شکار بط می کن
۴
تا روی کند عیش و طرب، پشت به خم دهتا پشت کند محنت و غم، روی به می کن
صفحهٔ ۱ از ۲