خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان
۲
کار جهان تمامی هرگز نمی پذیردپیش از تمامی عمر خود را تمام گردان
۳
سودای آب حیوان بیم زیان نداردعمر سبک عنان را صرف مدام گردان
۴
در یک جهان مکرر نتوان معاش کردنخود را جهان دیگر از یک دو جام گردان
صفحهٔ ۱ از ۳