خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان
۲
چون دلبران نوخط هر روز می فزایدبر دستگاه خوبی حسن دگر صفاهان
۳
روشن شود نظرها از دیدن سوادشدارد چو سرمه حقی بر هر نظر صفاهان
۴
همچون درخت طوبی از اعتدال موسمدر چار فصل باشد صاحب ثمر صفاهان
صفحهٔ ۱ از ۳