خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟
۲
دل نگردد چون خراب از جلوه مستانه ات؟نقش پا رطل گران می گردد از رفتار تو
۳
هر که یک پهلو فتد، با او طرف گشتن خطاستبرنمی آید کسی با تیغ بی زنهار تو
۴
چون دهم از شکوه دردسر ترا، کز نازکیگل گرانی می کند بر گوشه دستار تو
صفحهٔ ۱ از ۳