خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
۲
پنبه در گوش از صدای خنده گل می نهدگوش هر کس آشنا شد با صدای پای تو
۳
خوش نماید چون شراب لعل در جام بلورعاشقان را در نظر رنگ حنای پای تو
۴
گرچه باشد شمع کافوری به خوش ساقی علمپای طاوس است نسبت به صفای پای تو
صفحهٔ ۱ از ۲