خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
۲
خون گل از بس که جوش غیرت از رشک تو زدمی چکد چون شمع آتش از سر مژگان سرو
۳
دوستی با تازه رویان عمر می سازد درازصد نهال غنچه پیشانی بلاگردان سرو!
۴
حرز آزادی بلاگردان چندین آفت استنیست تاراج خزان را دست بر دامان سرو
صفحهٔ ۱ از ۲