خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو
۲
گرچه ز اسباب جهان یک جامه دارم در بساطزیر بار منت چندین بهارم همچو سرو
۳
محو نتوان ساختن از صفحه خاطر مرامصرع برجسته باغ و بهارم همچو سرو
۴
خاطر آزاده من فارغ است از انقلابدر بهار و در خزان بر یک قرارم همچو سرو
صفحهٔ ۱ از ۸