خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو
۲
نشود دیده حق بین دودل از کثرت خلقچه خلل می رسد از برگ به یکتایی سرو؟
۳
حسن گلهای چمن پا به رکاب است تمامپای برجاست مخلد چمن آرایی سرو
۴
از سرافرازی حسن است نه از کوتاهیبه زمین گر نکشد دامن رعنایی سرو
صفحهٔ ۱ از ۴