خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر کوی قناعت به در شاه مروچون خسیسان ز پی مال و زر و جاه مرو
۲
شب تارست جهان، سیم و زرست آتش آنگر نه ای خام به هر آتشی از راه مرو
۳
طعمه خاک شد از پستی همت قارونزیر خاک سیه از همت کوتاه مرو
۴
چاه این بادیه از نقش قدم بیشترستبی چراغ دل آگاه به این راه مرو
صفحهٔ ۱ از ۳