خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو
۲
چه نسبت است به خورشید رنگ روی ترا؟که ریگ بادیه گردید لعل فام از تو
۳
ز نقش پای چه گلدسته ها به سر زده استزمین ساده دل ای سرو خوش خرام از تو
۴
ز من پیام خود ای شهسوار باز مگیرکه تازیانه شوق است هر پیام از تو
صفحهٔ ۱ از ۲