خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
۲
جهان تیره نه جای سپیدکاران استسبک ز دل نفسی چون سحر برآر و برو
۳
بریز برگ تعلق ز خود مسیحاوارسر سپهر به زیر قدم درآر و برو
۴
قمار عشق ندارد ندامت از دنبالبباز هر دو جهان را درین قمار و برو
صفحهٔ ۱ از ۶