خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
۲
در آن چمن که نهال تو جلوه گر گرددز طوق فاخته پا در رکاب گردد سرو
۳
ز بس خراب شد از جلوه تو، نزدیک استکه آشیانه جغد و غراب گردد سرو
۴
بلند نام ز عشق است حسن هر جا هستز جوش فاخته مالک رقاب گردد سرو
صفحهٔ ۱ از ۲