خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو
۲
چون هست در نظر لب میگون و چشم مستدر دست جام باده نباشد مباش گو
۳
گل را که خرده ای نبود غنچه خوشترستدست تهی گشاده نباشد مباش گو
۴
آمیزش حلال و حرام است آب و میساقی حلالزاده نباشد مباش گو
صفحهٔ ۱ از ۳