خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شوبا آن نگار خانگی همخانه شو همخانه شو
۲
از اهل دنیا نیستی در فکر عقبی نیستیدست از دو عالم برفشان دیوانه شو دیوانه شو
۳
یک چند در خواب گران بردی بسر چون غافلانچندی دگر در عاشقی افسانه شو افسانه شو
۴
از دیده هر روشنی در غیب باشد روزنیهر جا به شمعی برخوری پروانه شو پروانه شو
صفحهٔ ۱ از ۳