خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خامش گویا بود چشم سخنگوی تونقطه بسم الله است خال بر ابروی تو
۲
خال سیه فام تو مرکز وحدت بوددایره کثرت است سلسله موی تو
۳
نعل در آتش نهد بر ورق برگ گلشبنم آسوده را شوق گل روی تو
۴
پنجه مرجان کند شانه شمشاد رااز دل خون گشتگان سلسله موی تو
صفحهٔ ۱ از ۳