خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماهخط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه
۲
گفتم از خط خارخار عشق من کمتر شودشد خطش دام تماشای دگر بهر نگاه
۳
از غبار خط یکی صد گشت پیچ و تاب زلفشد علم انگشت زنهاری ز گرد این سپاه
۴
وصف کردم تا به ماه آن چهره را از سادگیاز زمین تا آسمان ممنون من گردید ماه!
صفحهٔ ۱ از ۳