خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره
۲
در گلستان جهان هر لاله رخساری که هستاز غم عشق تو آهی در جگر دارد گره
۳
در گرفتاری حلاوت های عالم مضمرستنی به هر بندی جدا تنگ شکر دارد گره
۴
بس که می پیچم دل شبها به یاد زلف اوهر رگم از رشته تب بیشتر دارد گره
صفحهٔ ۱ از ۵