خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۵۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ساغر نقل کرد از خم شراب آهسته آهستهبرآمد از پس کوه آفتاب آهسته آهسته
۲
فریب روی آتشناک او خوردم، ندانستمکه خواهد خورد خونم چون کباب آهسته آهسته
۳
ز بس در پرده افسانه با او حال خود گفتمگران گشتم به چشمش همچو خواب آهسته آهسته
۴
کباب نازک دل آتش هموار می خواهدبرافکن از عذار خود نقاب آهسته آهسته
صفحهٔ ۱ از ۴