خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره
۲
از ناخن هلال طرب وا نمی شودعهدی که بسته است به ابروی ما گره
۳
در دل هزار مطلب و یارای حرف نهصد عقده بیش دارم و دست از قفا گره
۴
با سخت گیری فلک سفله چون کنیم؟با ناخن شکسته چه سازیم با گره؟
صفحهٔ ۱ از ۲