خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
۲
زان دست که حسن تو فشانده است به گلزاردامان پر از گل به خس و خار رسیده
۳
از دیدن گل مست و خرابند جهانیاین جام همانا به لب یار رسیده
۴
کو دیده یعقوب که بی پرده ببیندصد قافله از مصر به یکباره رسیده
صفحهٔ ۱ از ۴