خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
۲
عشقی نفشرده است به سرپنجه دلش راشهباز به آن کبک خرامان نرسیده
۳
این جلوه فروشی، گل آن است که هرگزسرپنجه خاریش به دامان نرسیده
۴
رنگش نرسانده است پر و بال پریدنگلچین خزانش به گلستان نرسیده
صفحهٔ ۱ از ۳