خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
۲
در بساط هر که باشد ساغری از خون دلکی چو مینا سر فرود آرد به هر کیفیتی؟
۳
فقر اگر فرمانروای عالم ایجاد نیستاز چه می گیرند شاهان از فقیران همتی؟
۴
خارخار سیر گلشن نیست در خاطر مراکز دل بی مدعا در سینه دارم جنتی
صفحهٔ ۱ از ۳