خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
۲
فکر شنبه تلخ دارد جمعه اطفال و توپیر گشتی و همان در فکر فردا نیستی
۳
گرچه شد محتاج عینک دیده بی شرم توهمچنان چون کودکان سیر از تماشا نیستی
۴
می کند از هر سر مویت سفیدی راه مرگدر چنین وقتی به فکر زاد عقبی نیستی
صفحهٔ ۱ از ۳