خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری
۲
عشق هم در پرده ناموس می ماند نهاناز کتان آید اگر مهتاب را گردآوری
۳
پنجه مژگان عنان اشک نتواند گرفترعشه داری چون کند سیماب را گردآوری؟
۴
نافه خونین جگر بیهوده می پیچد به خویشنیست ممکن بوی مشک ناب را گردآوری
صفحهٔ ۱ از ۵