خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری
۲
چشم وحدت بین به دست آری اگر چون آفتابدر دل هر ذره ای نور الهی بنگری
۳
عینک از آیینه زانوی خود کن چون حبابتا در او چون جام جم هر چیز خواهی بنگری
۴
خویش را روشندل از چشم غلط بین دیده ایصاف کن آیینه را تا روسیاهی بنگری
صفحهٔ ۱ از ۳