خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
۲
لذت باقی به دست آور درین پایان عمرتا به کی صائب ز لذت های فانی برخوری؟
۳
خق کن باخلق تا از زندگانی برخوریبر دل پیران مخور تا از جوانی برخوری
۴
با حضور دل ز لذت های دنیا صلح کنتا هم اینجا از بهشت جاودانی برخوری
صفحهٔ ۱ از ۳