خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی
۲
خاک ها در کاسه سرکرده چون موج سرابرهروان تشنه لب را جلوه دنیا بسی
۳
ترک دنیا پیش دنیادوستان باشد عظیمورنه در قاف قناعت هست ازین عنقا بسی
۴
نه همین قارون فرو رفته است در خاک سیاهخویش را گم کرده اند از جستن دنیا بسی
صفحهٔ ۱ از ۳