خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟این بنای سست را تا کی بپا دارد کسی؟
۲
اعتمادی نیست بر جمعیت بی نسبتانچند پاس آتش و آب و هوا دارد کسی؟
۳
چند بتوان عقده در کار نفس زد چون حباب؟این بنا را چند بر پا از هوا دارد کسی؟
۴
عمر با صد ساله الفت بی وفایی کرد و رفتاز که دیگر در جهان چشم وفا دارد کسی؟
صفحهٔ ۱ از ۴