خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۶۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی
۲
سایه خود را نمی باید دریغ از خاک داشتگر به دولت بال اقبال هما باشد کسی
۳
یک نگاه آشنا کشته است ای ظالم که را؟حیف باشد اینقدر ناآشنا باشد کسی
۴
با چنان زلفی که بر خاک از رسایی می کشددور از انصاف است چندین نارسا باشد کسی
صفحهٔ ۱ از ۳