خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی
۲
ای ز رویت در کف هر خار نبض گلشنیهر گلی را در ته دامن چراغ روشنی
۳
از رخ اخترفشانت کهکشان هر کوچه ایوز خم ابروی تو پر ماه نو هر برزنی
۴
هر حبابی را درین دریا ز حسن بیحدتخلوتی با ماه کنعان در ته پیراهنی
صفحهٔ ۱ از ۴