خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنیخوابها در دیده بیدار دارم دیدنی
۲
گرچه چون مرکز زمین گیرم به چشم غافلانسیرها در خویش چون پرگار دارم دیدنی
۳
نیستم ایمن ز چشم شور، ورنه من ز داغلاله زاری در دل افگار دارم دیدنی
۴
کوه غم بر خاطر آزاده من بار نیستمستیی چون کبک در کهسار دارم دیدنی
صفحهٔ ۱ از ۳