خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
۲
دست خود از چرک دنیا گر توانی پاک شستدست در یک کاسه با خورشید چون عیسی کنی
۳
سنبل و ریحان شود در خوابگاه نیستیآنچه از انفاس صرف آه در شبها کنی
۴
عیب خود جویند بینایان به صد شمع و چراغتو به چندین چشم عیب دیگران پیدا کنی
صفحهٔ ۱ از ۳