خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شویبر کمی زن تا چو ماه عید روزافزون شوی
۲
لب ببند از گفتگو تا راه گفتارت دهندبگذر از چون و چرا تا محرم بیچون شوی
۳
آسیا گردد به گرد دانه چون گردید پاکفرد شو تا نقطه پرگار نه گردون شوی
۴
خسروان را دشمنی چون کشور بیگانه نیستاز سر غفلت مباد از حد خود بیرون شوی
صفحهٔ ۱ از ۳