خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنده‌ی بی‌جا مزن تا طعن بی‌جا نشنویپا منه بیرون ز راه شرم تا پا نشنوی
۲
تا تو حسن و عشق را از یکدگر دانی جدابوی یوسف از گریبان زلیخا نشنوی
۳
کوه در ردّ صدا بی‌اختیار افتاده استبا گرانقدران مگو حرف سبک تا نشنوی
۴
گوش خود را چون صدف سنگین کن از آب گهرتا ز ابر، آوازه‌ی احسان دریا نشنوی
صفحهٔ ۱ از ۲