خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری
۲
ز اقبال جنون بر سینه هر داغی کز او دارمبه چشمم خیمه لیلی و هامون است پنداری
۳
غزال شوخ چشم من ز مردم وحشتی داردکه در آغوشم از آغوش بیرون است پنداری
۴
پریشان می تراود گفتگوی عشق از کلکمنهال خامه من بید مجنون است پنداری
صفحهٔ ۱ از ۲