خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی
۲
سلیمان یافت از ترک هوا زیر نگین عالمتو عالم را به فرمان هوای خویش می خواهی
۳
نداری بر رضای حق نظر چون کوته اندیشانجهان را جمله محکوم رضای خویش می خواهی
۴
گلوی نفس چون فرعون را محکم به دست آورچو موسی اژدها را گر عصای خویش می خواهی
صفحهٔ ۱ از ۲