خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعنایی
۲
نمی گردد حجاب بحر وحدت موجه کثرتنمی آرد برون سی پاره مصحف را ز یکتایی
۳
حجاب نور وحدت عالم اسباب می گرددشود محجوب اگر در پرده های چشم بینایی
۴
مکن از چشم بد اندیشه کز شرم عذار تونمی بیند به غیر از پشت پای خود تماشایی
صفحهٔ ۱ از ۴