خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییدویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی
۲
تجرد پیشگان را نیست کثرت مانع از وحدتکه در دریای لشکر چون علم تنهاست تنهایی
۳
به اندک سختیی رو از تو گردانند همراهانروی گر در دهان اژدها همپاست تنهایی
۴
حدیث قاف و عنقا را مدان افسانه چون طفلانکه کوه قاف کنج عزلت و عنقاست تنهایی
صفحهٔ ۱ از ۳