خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای
۲
تو که باور نکنی سوز من سوخته رادست بر آتشم از دور چرا داشته ای؟
۳
از دل خسته ما نیست غباری بر جادل ما خوش که خبر از دل ما داشته ای
۴
روی نرم تو نقاب دل سنگین بوده استچه زره ها که نهان زیر قبا داشته ای
صفحهٔ ۱ از ۳