خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنیپنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی
۲
بر کلاه خرد و هوش اگر می لرزیبه که نظاره آن قامت رعنا نکنی
۳
روزگارت شود از آب گهر شیرین ترچون صدف گر حذر از تلخی دریا نکنی
۴
دست چون موج به گردن نکنی ساحل راتا درین قلزم خونخوار کمر وانکنی
صفحهٔ ۱ از ۳