خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی
۲
دیده بر شست گشا، چند ز کوته نظریتیر مژگان ز کمانخانه ابرو بینی؟
۳
حسن لیلی نبود پرده نشین ای مجنونچند بنشینی و بر دیده آهو بینی؟
۴
بالغ آن روز شود جوهر بینایی توکه تو این دایره را چشم سخنگو بینی
صفحهٔ ۱ از ۳