خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی
۲
یک کف خاک ز تردامنیت خشک نماندتو همان لغزش خود را ز قضا می بینی
۳
بر زر و جامه بود چشم تو از نور و صفاپشت از آیینه و از کعبه قبا می بینی
۴
اعتقاد تو به زر بیشتر از اعجازستفال مصحف پی تذهیب طلا می بینی
صفحهٔ ۱ از ۳