خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی
۲
دست بیعت به گل داغ چو دادی، زنهارفرصت بند گشودن به گریبان ندهی
۳
می خورد شهر به هم گر تو ستمگر یک روزسیل زنجیر جنون سر به بیابان ندهی
۴
سینه بر سینه خم گر چو فلاطون بنهیخشت خم را به کتب خانه یونان ندهی
صفحهٔ ۱ از ۳