خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟سعی کن سعی که شایسته دیدار شوی
۲
چند چون طوطی بی حوصله از بی بصریبه سخن قانع ازان آینه رخسار شوی؟
۳
این که از داغ جدایی جگرت می سوزندغرض این است که لب تشنه دیدار شوی
۴
نیست چون حوصله دیدن بی پرده ترابه که قانع به نگاه در و دیوار شوی
صفحهٔ ۱ از ۴