خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
۲
هزار خانه چو زنبور کردمی پر شهداگر گزیدن مردم شعار داشتمی
۳
ز دست راست ندانستمی اگر چپ راچه گنج ها به یمین و یسار داشتمی
۴
به ابر اگر دهن خود گشودمی چو صدفهزار عقد گهر در کنار داشتمی
صفحهٔ ۱ از ۴