خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی
۲
دلِ چو آینه زان رندِ پاکباز طلبکه نیست در جگرش آه از پریشانی
۳
دهد به بادِ فنا آن‌چه جمع آورده استاگر غنی شود آگاه از پریشانی
۴
کدام درد به این درد می‌رسد که کسیبه دردِ خود نبرد راه از پریشانی؟
صفحهٔ ۱ از ۴