خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟چرا به عالم بی منتها سفر نکنی؟
۲
شب دراز کمند غزال مقصودستچرا به آه شب خود درازتر نکنی؟
۳
اگر تو آدمیی وز نژاد دیو نه ایز شیشه خانه گردون چرا گذر نکنی؟
۴
کدام غبن به این می رسد که فصل بهارکنار خود چو صدف مخزن گهر نکنی؟
صفحهٔ ۱ از ۷