خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی
۲
ز چشم شور تو چون ایمنی ز غلطانیچرا برون ز صدف چون گهر نمی آیی؟
۳
همیشه در نظری و ز لطافت سرشارمرا چو نور نظر در نظر نمی آیی
۴
کناره کردن از آغوش نامرادان چیست؟تو کز کمال لطافت به برنمی آیی
صفحهٔ ۱ از ۴