خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ایغافل مشو که در ته طاق شکسته‌ای
۲
ای زلف یار این قدر از ما کناره چیست؟ما دل‌شکسته‌ایم و تو هم دل شکسته‌ای
۳
امروز از نگاه تو دل آب می‌شودگویا به روی گرم خود از خواب جسته‌ای
۴
روی زمین مقام شکر خواب امن نیستدر راه سیل پای به دامن شکسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴